نسل سکوت

خداییش

abolfazl81 — Thu, 22 Oct 2009 20:27:18 GMT

آقا ما خیلی مخلصیما!

دانش‌آموختگان

abolfazl81 — Sat, 12 Sep 2009 21:51:18 GMT

این مطلبم به عنوان یادداشت سردبیر توی اولین شماره ماهنامه دانش‌آموختگان (نشریه داخلی سازمان ادوار شعبه خراسان) چاپ شد.

۷ ماه پیش وقتی دکتر احمد زیدآبادی در مراسم افتتاحیه شعبه خراسان سازمان ادوار تحکیم وحدت سخنرانی می‌کرد صراحتاً به نقد دوران جوانی خود پرداخت. البته او از دل این نقد به خود قصد داشت به آسیب‌شناسی رفتارهای اصلاح‌طلبان جوان بپردازد. فهوای کلام زیدآبادی این بود که ما نباید صرفاً بر روی حقوق خود اصرار کنیم و وظایفی که در کنار این حقوق داریم را فراموش کنیم. زیدآبادی گفت که ما به‌خاطر اینکه معمولن با بی‌توجهی حاکمیت روبرو بوده‌ایم "زبان تند"ی هم پیدا کرده و امکان تعامل مثبت با دیگران را از دست داده‌ایم.

آن روز احمد زیدآبادی در مقام دبیر کل سازمان دانش‌آموختگان ایران اسلامی، مخاطبان را به تساهل و تسامح و خویشتن‌داری در رفتارهای سیاسی و اجتماعی‌شان فراخواند و به‌نوعی از گره زدن آرمانگرایی با واقع‌بینی دفاع کرد. زیدآبادی با نزدیک‌تر شدن به ایام انتخابات این روند را ادامه داد تا به مرور زمان طرفدار عدم شرکت در انتخابات سال ۸۴، تبدیل به نظریه‌پرداز مطالبه‌محوری در انتخابات ۸۸ شود.

در این بین عبداله مومنی نیز حکایتی مشابه داشت. دبیر تشکیلات سابق دفتر تحکیم وحدت که در انتخابات سال ۸۴ نماد دانشجویان تحریمی بود از ضرورت حضور فعالانه در انتخابات سخن گفت.

زیدآبادی و مومنی که حالا در مقام دبیر کل و سخنگوی سازمان ادوار تحکیم وحدت به هم نزدیکتر هم شده بودند، به‌خاطر نفوذ زیاد و شخصیت کاریزماتیکشان توانستند بسیاری از تحریمی‌ها را متقاعد به حضور در پای صندوق‌های رأی کنند و ...

... و حالا آنها در زندان هستند! همسر زیدآبادی از وخیم شدن حال شوهرش خبر می‌دهد و همسر مومنی می‌گوید: "عبداله در زندان قدرت تکلمش را از دست داده!"

آنچه نگارنده را به نوشتن درباره‌ی زیدآبادی و مومنی ترغیب می‌کند، نه صرفاً تعلقات حزبی، که بیشتر نقش نمادین آنهاست. مومنی و زیدآبادی نماد نسلی هستند که علیرغم تمام انتقاداتی که به ناعادلانه بودن انتخابات داشتند تصمیم گرفتند نقش موثری در انتخاب رئیس‌جمهور کشورشان داشته باشند.

اما به‌راستی آنها امروز به کدامین جرم در زندان به‌سر می‌برند؟ چرا حاکمیت، "زیدآبادی و مومنی" قهرکرده با انتخابات را به "زیدآبادی و مومنی" حامی مشارکت فعالانه در انتخابات ترجیح می‌دهد؟ چرا پدران ما از خود علاقه‌ای برای صحبت کردن با نسل ما نشان نمی‌دهند؟ چرا پدران ما سنت "سهراب"کشی را رها نمی‌کنند؟ مگر نه این است که بسیاری از حکومت‌ها غبطه‌ی داشتن چنین نسل جوانی را می‌خورند؟ نسلی که در بدترین شرایط هم، مومنانه به راه‌حل‌های اصلاح‌طلبانه و مدنی فکر می‌کند؛ نسلی که حتی اگر مورد خشونت هم قرار بگیرد به خشونت متوسل نمی‌شود؛ و نسلی که نه تنها پایبند به قانون، که نگران زیر پا گذاشتن قانون از جانب مجریانش است.

امروز تنها عبداله مومنی نیست که قدرت تکلمش را در زندان از دست داده، بلکه نسلی مانند او در محاصره‌ی انبوه علامت‌های سوال و تعجب از اتفاقات تلخ خرداد ۸۸ و پس از آن، لکنت گرفته و بهت‌زده به آینده‌ی نامعلوم می‌نگرد؛ و عجبا که در چهره‌ی پدران ما کوچکترین نشانه‌ای از نگرانی نسبت به این لکنت عمیق دیده نمی‌شود!

پ.ن: دانش‌آموختگان رو واسه اعضای سازمان ادوار و تعدادی از دوستام ایمیل کردم. اگه می‌خواید بخونیدش ایمیلتونو بدید تا واستون بفرستمش. خوشحال می‌شم نظرتونو دربارش بدونم.

بازتعریف

abolfazl81 — Fri, 07 Aug 2009 11:18:18 GMT

چند شب پیش یه خانومی که شبیه اون ۱۵۰ درصدی که به احمدی‌نژاد رای دادن بود با سه تا کیسه بزرگ می‌خواست از اتوبوس پیاده بشه که یکی از کیسه‌ها محکم می‌خوره به یه زن دیگه. اون زنه که شبیه طرفدارای موسوی بود گفت: "خانوم چه خبرته؟!" جروبحث بینشون بالا گرفت تا اینکه یه دفعه اون زن ۱۵۰درصدیه برگشت گفت: "برو گم شو. تو اگه شوهرت غیرت داشت که با این ریخت و قیافه ولت نمی‌کرد بیای بیرون." اون زنه که شبیه طرفدارای موسوی بود هم نه گذاشت نه برداشت، بهش گفت: "تو اگه شوهرت غیرت داشت اینجوری مثل خر ازت بارکشی نمی‌کرد!"

abolfazl81 — Sat, 01 Aug 2009 10:57:18 GMT

بغل بغل تعارف

غزل غزل خشونت!

دیر به دست آمده

abolfazl81 — Wed, 01 Jul 2009 18:42:18 GMT

دستانمان را به سوی یکدیگر دراز کنیم و خانه‌هایمان را قبله قرار دهیم. واجعلوا بیوتکم قبله. به خودتان و دوستان همفکرتان برگردید و این بار هر شهروند محوری باشد برای یک فعالیت مفید سیاسی،‌ اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و منتظر تشویق و کمک دولتی که وجاهت خود را از دست داده است نباشد.

بالاخره بیانیه میرحسین موسوی درباره‌ی تایید نتایج انتخابات ریاست جمهوری توسط شورای نگهبان منتشر شد.

از اینکه امروز جنبش اصلاح‌طلبی ایران یه رهبر شایسته و بزرگ پیدا کرده خوشحالم. ای‌کاش موسوی زودتر از اینها اومده بود. منظورم البته چهار سال پیش نیست؛ دوازده سال پیشه.

پ. ن: حال منم خرابه؛ مثل تموم عالم!

پیام جون بائز به مردم ایران

abolfazl81 — Sat, 27 Jun 2009 21:51:18 GMT

To the People of Iran:i

In you the world sees the power of nonviolence. We hear it in the roar of your silence and see it in your eyes

as you sit down peacefully in the face of terror. We are moved by your courage and inspired by your sacrifices.i

I am fortunate to be alive to witness this movement. I send you my prayers, love, and support.i

Joan Baez

abolfazl81 — Mon, 22 Jun 2009 14:52:18 GMT

خوابیم و بیدار

شهیدای شهر!

مستیم و هشیار

شهیدای شهر!

abolfazl81 — Tue, 16 Jun 2009 20:54:08 GMT

نه ... تو تنها نیستی!

همراه شو عزیز

abolfazl81 — Thu, 04 Jun 2009 12:22:18 GMT

مناظره دیشب بین میرحسین موسوی و احمدی‌نژاد تقریبن تمام ایران رو شوکه کرده. در این باره چند نکته به ذهنم می‌رسه:

۱. از مدتها قبل خیلی‌ها پیش‌بینی می‌کردن که جناح احمدی‌نژاد وقتی احساس کنه بازی انتخابات رو باخته به شیوه انتحاری رو می‌آره. همین‌طور هم شد. دیشب برای اولین بار افرادی مثل هاشمی و ناطق نوری به‌طور مستقیم تو رسانه ملی متهم به فساد مالی شدن. این یعنی شروع یک آتیش‌بازی جدید با صف‌بندی‌هایی متفاوت از گذشته. به‌نظر من مخالفان احمدی‌نژاد با توجه به صحبت‌های دیشب به یک اجماع ناخواسته خواهند رسید. این رو می‌شه به فال نیک گرفت.

۲. حالا دیگه نه احمدی‌نژاد کاندیدای اصولگراهاست و نه موسوی کاندیدای اصلاح‌طلبان؛ بلکه اولی بیشتر نماینده بیسوادها و لمپن‌هاست و دومی تقریبن نماینده قشر مطلع و باسواد جامعه. حامیان احمدی‌نژاد توی این انتخابات رو، طیف گسترده‌ای از مردم تشکیل می‌دن. از افراد ارزشی گرفته تا قسمتی از اپوزیسیون. یک عده به‌خاطر اجرای عدالت اقتصادی بهش رای می‌دن و عده‌ای دیگه به‌خاطر اینکه اون می‌تونه در عرض چند دقیقه تمام آبروی نظام رو ببره!! هیچ اشتراکی بین این افراد نمیشه پیدا کرد جز اینکه همه اونها از داشتن شعور سیاسی‌ای که دروغ‌های بزرگ احمدی‌نژاد رو تشخیص بده محرومند.

۳. رای آوردن مجدد احمدی‌نژاد بدترین فاجعه‌ایه که می‌تونم تصورشو بکنم. با این اتفاق عملن بخش قابل توجهی از زمام امور از دست عقلای کشور خارج می‌شه و حتا متاسفانه بقای نظام سیاسی کشورمون هم با خطر جدی مواجه می‌شه. با انتخاب مجدد احمدی‌نژاد باید به‌طور یکجا مراسم تشییع جنازه آزادی و دموکراسی و پیشرفت و عدالت رو برگزار کنیم.

۴. به‌نظر من این انتخابات مهم‌ترین اتفاق سیاسی‌ایه که توی ۳۰ سال اخیر رخ می‌ده. انتخابات ۲۲ خرداد تکلیف خیلی از چیزها رو مشخص می‌کنه. امیدوارم ما به‌عنوان نیروهای اصلاح‌طلب و دموکراسی‌خواه متوجه اهمیت این انتخابات بشیم و از هیچ تلاشی برای پیروزی موسوی دریغ نکنیم.

۵. "ای کاش

می‌توانستم

خون رگانم را

قطره

گریه کنم

تا شاید..."

تحریمی‌ها دست از لجبازی‌هاشون بردارن!

همه یاران احمدی نژاد

abolfazl81 — Sat, 30 May 2009 21:43:18 GMT