مناظره دیشب بین میرحسین موسوی و احمدی‌نژاد تقریبن تمام ایران رو شوکه کرده. در این باره چند نکته به ذهنم می‌رسه:

۱. از مدتها قبل خیلی‌ها پیش‌بینی می‌کردن که جناح احمدی‌نژاد وقتی احساس کنه بازی انتخابات رو باخته به شیوه انتحاری رو می‌آره. همین‌طور هم شد. دیشب برای اولین بار افرادی مثل هاشمی و ناطق نوری به‌طور مستقیم تو رسانه ملی متهم به فساد مالی شدن. این یعنی شروع یک آتیش‌بازی جدید با صف‌بندی‌هایی متفاوت از گذشته. به‌نظر من مخالفان احمدی‌نژاد با توجه به صحبت‌های دیشب به یک اجماع ناخواسته خواهند رسید. این رو می‌شه به فال نیک گرفت.

۲. حالا دیگه نه احمدی‌نژاد کاندیدای اصولگراهاست و نه موسوی کاندیدای اصلاح‌طلبان؛ بلکه اولی بیشتر نماینده بیسوادها و لمپن‌هاست و دومی تقریبن نماینده قشر مطلع و باسواد جامعه. حامیان احمدی‌نژاد توی این انتخابات رو، طیف گسترده‌ای از مردم تشکیل می‌دن. از افراد ارزشی گرفته تا قسمتی از اپوزیسیون. یک عده به‌خاطر اجرای عدالت اقتصادی بهش رای می‌دن و عده‌ای دیگه به‌خاطر اینکه اون می‌تونه در عرض چند دقیقه تمام آبروی نظام رو ببره!! هیچ اشتراکی بین این افراد نمیشه پیدا کرد جز اینکه همه اونها از داشتن شعور سیاسی‌ای که دروغ‌های بزرگ احمدی‌نژاد رو تشخیص بده محرومند.

۳. رای آوردن مجدد احمدی‌نژاد بدترین فاجعه‌ایه که می‌تونم تصورشو بکنم. با این اتفاق عملن بخش قابل توجهی از زمام امور از دست عقلای کشور خارج می‌شه و حتا متاسفانه بقای نظام سیاسی کشورمون هم با خطر جدی مواجه می‌شه. با انتخاب مجدد احمدی‌نژاد باید به‌طور یکجا مراسم تشییع جنازه آزادی و دموکراسی و پیشرفت و عدالت رو برگزار کنیم.

۴. به‌نظر من این انتخابات مهم‌ترین اتفاق سیاسی‌ایه که توی ۳۰ سال اخیر رخ می‌ده. انتخابات ۲۲ خرداد تکلیف خیلی از چیزها رو مشخص می‌کنه. امیدوارم ما به‌عنوان نیروهای اصلاح‌طلب و دموکراسی‌خواه متوجه اهمیت این انتخابات بشیم و از هیچ تلاشی برای پیروزی موسوی دریغ نکنیم.

۵. "ای کاش

می‌توانستم

خون رگانم را

قطره

  قطره

    قطره

گریه کنم

تا شاید..."

تحریمی‌ها دست از لجبازی‌هاشون بردارن!